Happy birthday to me..15 October 2007 I hope my friends don't forgot my bithdayand remember it.
วันนี้วันเกิดผมอะ ขอแค่ใครๆจำได้ก็ครับผมก็มีความสุขแล้วครับ...ครับบบบบบบบ
AC...สุขสันต์วันเกิดตัวเองแล้วกันนะครับ
ถ้าคนเรามัวแต่คิดถึงแต่เรื่องที่ผ่านมาชีวิตก็คงจะไม่มีความสุขไปแน่อย่างเช่นตัวผม ถ้ามัวไปคิดถึงแต่ความรักที่ผิดหวังที่ผ่านมา มานก็จะทำให้ตัวเองเจ็บซะทุกวัน ไม่มีคนคนนั้นเราก็อยู่ได้ ตอนนี้ทำใจได้แล้วปล่อยให้มานเปงอดีตไปเหอะ ขออย่างเดียวอย่ามายุ่งกะเราอีกเลยเราก็ไม่อยากยุ่งด้วย เพราะตอนนี้ผมคิดได้แล้วว่ายังมีคนที่รักผมอีกมากจะมัวไปสนใจกะคนที่ไม่รักผมไปทำไม ในช่วงที่ผมเจ็บ อย่างน้อยก็มีคนคนนึงที่เข้ามาจังหวะนี้พอดี มาทำให้ผมสบายใจ มีความสุข ลืมเรื่องที่ผ่านมาเลย ขอบคุนครับที่ทำให้ผมหายเจ็บ ห่วงใยผม และขอบคุนอีกหลายๆคน ที่เปงห่วงผมครับ..! ต่อไปผมจะลืมเรื่องเก่าๆที่ที่ไม่ดีให้หมด จะมองแต่ปัจจุบัน และอนาคต ทำอะไรก็ได้ที่เรามีความสุข ทุกวันนี้ขอแค่มีความสุขแบบนี้ก็พอแล้วครับ
เหนื่อยจังเลยครับ ตอนนี้ชีวิตผมเหมือนเดินอยู่คนเดียว เดินไปเรื่อยๆๆแบบเหนื่อยๆๆ อยากจะหยุดเดินจังเลย แต่คงจะทำไม่ได้เพราะชีวิตคนเราต้องเดินต่อไป เดินไปให้ถึงจุดหมายที่เราหวังไว้ แต่ถ้าอยากจะหยุดกลางทางมีทางเดียวคือ ตาย แต่ผมคงไม่ทำหรอก เพราะชีวิตผมมีค่ากับใครหลายๆๆคน อย่างพ่อแม่ผม พี่สาวผม ถึงแม้มานจะไม่มีค่าเลยสำหรับคนบางคนก็ตาม มีคนบอกว่ามีความรักแล้วจะมีความสุข แต่ผมคิดว่าไม่ ผมว่าความรักมาพร้อมความทุกข์เสมอ ความรักเปงสิ่งที่จับต้องไม่ได้ สัมผัสได้ด้วยใจเท่านั้น จนบางครั้งมานก็จะเลือนลางหายไปเหมือนอย่างผม ถ้ารู้ว่ารักแล้วต้องเลิกลา แล้วจะทำให้ความรักมานเกิดขึ้นมาทำไมว่ะ เกิดเพื่ออะไรอะ หรือแค่ความรักแค่สนุกๆๆ ผมไม่ต้องการ ถ้ารู้อย่างนี้ไม่ขอมีซะดีกว่า รักแล้วก็เจ็บปวด รักแล้วก็เหนื่อยใจ สงสัยผิดที่ผมที่ดันไปรักมากเกินไปแล้วก็รักจริงจังมากไป มานผิดมากมั้ยครับ ชีวิตผมขอแค่คนที่รักผมจริงๆๆ รักไปนานๆๆ รักแล้วก็เข้าใจกัน ผมขอแค่นี้มกไปมั้ย ถ้าไม่งั้น ผมก็ไม่ขอมีความรักอีกเลยซะดีกว่า ถ้ารักแล้วต้องเปงแบบนี้ จะโทดใครก็ไมได้ ผมก็คงทำได้แค่เพียง น้อยใจตัวเองครับ ที่ดันเปงคนที่จริงจังกับความรักมากไป ครับ! AC..이정진!
ตอนแรกว่าชีวิตช่วงนี้ก็ดีอยู่อะ ทั้งเรื่องเรียนทั้งเรื่องเพื่อนและอีกหลายๆๆเรื่องแต่มานดันมีเรื่องหนึ่งที่มาทำให้ผมหนักใจและทุกข์ใจอยู่อย่างนี้ ตอนแรกๆๆที่เพิ่งมีมานก็ดีมีความสุขมากมาย แต่เดี๋ยวนี้มานแปลกๆๆไปเพราะอะไรก็ไม่รู้สิ่งนี้ก็คือความรัก ตอนแรกคิดว่ามานคงไม่เข้ามาหาผมในช่วงนี้หรอก เพราะผมยังเข็ดกับความรักอยู่ มีความรักทีไรทุกข์ใจทุกที ไม่ก็ผิดหวังทุกที มานเป็นเพราะอะไรนะ หรือเป็นเพราะนิสัยของผมมานไม่ดี เรื่องมาก จริงจังกับความรักมากเกินไป เลยลงเอยด้วยการเลิกราทุกที แต่ครั้งนี้สิมานไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาเลย เพราะผมรู้สึกว่ารักคนคนนี้มากมาย ไม่ว่าจะทำอะไรก็คิดถึงอะ แรกๆๆๆความรักผมก็เต็มไปด้วยเรื่องตื่นเต้นมากเลย เราแคร์ความรู้สึกซึ่งกันและกันดีแต่ผมนี่บ่อยสุดผู้ชายอะไรไม่รู้โคตรขี้งอนและขี้น้อยใจซะมากมาย ผมยังแก้นิสัยเสียเหล่านี้ยังไม่หาย ทะเลาะแล้วก็ดีกันบ่อย จนครั้งล่าสุดทะเลาะกันแค่เรื่องนิดเดียวจนเกือบลงเอยด้วยการเลิกลา แล้วเราก็ดีกันจนได้ แต่ดูแล้วเหมือนไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่มานกลับมีซะงั้นคือความเย็นชาที่ได้รับ รู้สึกว่าไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกกันเลย ไม่ค่อยห่วงใยกัน มีการบอกว่าเราควรถอยกลับไปคนละก้าวเพื่อดูปัญหาระหว่างเราทั้งสอง กลับไปใช้ชีวิตที่ไม่มีกันและกันอย่างเดิมซักพักนึง แล้วเราจะรู้ว่ามานมีอะไรที่กั้นระหว่างเรา คำพูดอย่างนี้มานหมายความว่าไง จะเลิกรากันหรือเปล่าผมถามว่ารักผมมั้ย ก็ตอบว่ารัก แต่รักกันแบบไหนว่ะเนี่ยถึงทำกันแบบนี้ งงอย่างแรงผมคงทำตัวไม่ถูกอะ นอนไม่หลับซะทุกคืนเลย กังวลใจว่ะ ไม่ได้อยากเลิกกันเลยช่วงนี้เซ็งๆๆเลย โคตรเบื่อเลย มีความรักกับเค้าทั้งทีดันเป็นรักที่มานมีปัญหาซะงั้นน้อยใจตัวเองว่ะ เครียดโว๊ย ทำไมต้องรักซะมากมาย ทำไม ทำไมว่ะ แล้วจะตัดใจได้มั้ยล่ะเนี่ยถ้าเลิกกัน ไม่อยากคิดเลยโว๊ย เซ็ง อยากจะกลับเป็นอย่างเดิมเร็วๆๆจังเฮ้อเหนื่อยจังเลย ทุกวันที่ทำอยู่เนี่ย อยากจะมีความสุขซะทุกวันก็ทำไม่ได้ เซ็งโคตรผมคงทำได้แค่เพียงน้อยใจตัวเอง เพราะตอนนี้เหมือนใจผมถูกแขวนอยู่บนเชือกหนึ่งเส้นรอวันโดนตัดทิ้งมั้ง โทดทีครับที่น้ำเน่ามากไป แต่มานเป็นความรู้สึกจิงๆๆคับตอนนี้ขอโทดโบว์ กับ พี่ฟง ด้วยที่ไม่ได้บอกอะ เพราะคิดว่ามานไม่เล่าซะดีกว่าเพราะต่างต่างก็มีปัญหาของตัวเองมากมายอยู่ที่ต้องแก้ไข มานคงจะไร้สาระที่ต้องคิด สู้เก็บไว้แก้และคิดคนเดียวดีกว่า ไว้เคลียร์เมื่อไหร่แล้วจะบอกอะ ตอนนี้รู้สึกว่าท้อใจมากมายกับแค่เรื่องความรัก แต่มานก็หนักหนาอยู่ เพราะมานทรมานที่ใจว่ะ ขอโทดอีกครั้งคับหวังว่าเข้าใจนะ....น้องสาวและพี่ชาย ฮ่าๆๆๆ (อ่านแล้วล้างปากด้วยเพราะคงอ๊วกอะ)
เหนื่อยจนท้อ ต้องรออีกนานเท่าไหร่ว่ะ....AC (Y____Y):?
อืม ช่วงนี้เปงช่วงที่ชีวิตมีความสุขที่สุดเลย ได้เรียนที่ใหม่ ได้เพื่อนใหม่ มันเป็นอะไรที่ลงตัวมากที่สุดเลยเพราะสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขมากคือได้รู้จักเพื่อนที่เข้าใจเรามากๆ รู้จักกันไม่กี่เดือนแต่เหมือนสนิทกันมาหลายปีและการเรียนที่นี่ก็ทำให้ผมมีความสุขครับ เพราะได้ค้นพบตัวเองซะที เหนื่อยกับชีวิตช่วงที่ผ่านมาซะนานเลย เสียเวลาไปซะนานแม้บางครั้งอาจจะมีปัญหา แต่เราก็จะสู้กับมัน มีเพื่อนๆคอยช่วยผม ให้กำลังใจกับผมเรื่องราว การกระทำ ความรู้สึกที่ผ่านมาในอดีต กิจกรรมที่เราเคยทำมาร่วมกับใคร ในอดีต บางเรื่องเราก็ต้องลืมมัน และจดจำแต่เรื่องดีๆ คนดีๆที่ยังห่วงเรา ยังสนใจเรา คนไหนไม่สนใจเรา ปล่อยไปเลยก็อย่าได้สนใจพวกเขาอีก ไม่แคร์ รู้สึกว่าตั้งแต่ผมไม่ได้เรียนที่ ม.สวนดุสิต ชีวิตผมก็ขาดอะไรไปหลายสิ่งเลยที่เคยมี ความรู้สึกที่คุนเคยแต่พอมาเรียนที่นี่ ม.กรุงเทพ ก็มีหลายสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหลายไปจากผม...ขอบคุณส่วนที่เข้ามาที่ทำให้ชีวิตผมดีขึ้นและมีความสุขขึ้นมามาก และทำให้ผมโตขึ้นชีวิตของผมนะตอนนี้ มีแต่คำว่าพยายาม และ สู้ๆๆ ทำให้ประสบความสำเร็จดังที่หวัง นับแต่นี้หมดเวลาของการเล่นสนุกแล้ว หมดเวลาของการทำตัวเหลวไหลและเกเรไม่ดีหมดเวลาของการทดลอง นี่มันเป็นเวลาของการทำตัวให้เป็นลูกรักที่ดีของพ่อกับแม่ นักศึกษาที่ดี อนาคตอาจจะเจอปัญหามากมายที่เข้ามา เราจะต้องสู้ด้วยสุดกำลังเราไม่ต้องมองย้อนกลับไปหาอดีตอีกแล้ว ทำวันนี้และพรุ่งนี้ และวันต่อๆไปให้ดีที่สุดเป็นพอและมีความสุขกับหนทางชีวิตที่เราเลือกเอง ไม่มีใครเป็นผู้กำหนด เรากำหนดมันเอง..!ขอบคุณอดีตที่สอนให้ผมรู้อะไรที่ผิดพลาดมากมาย สอนให้ผมว่าอย่ากลับไปทำมันอีกสอนให้ผมรู้ว่าอย่าหลงเชื่ออะไรง่ายๆ และที่สำคัญสอนให้ผมรู้ซึ้งถึงใจคนหลายคนครับ..!
อนาคตชีวิตผม ทั้งการงาน ทั้งความรัก ผมจะเป็นคนเลือกมันเอง สู้ๆครับ...이정진 아자아자..!
Chatboard (0)